Ανακοίνωση του SOS Χαλκιδική για την απόφαση 299/2015 του ΣΤΕ

 

Η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας έκανε δεκτή (2/10 απόφαση 299/2015) την αίτηση αναστολής της απόφασης Σκουρλέτη, που κατέθεσαν σωματεία εργαζομένων της Ελληνικός Χρυσός.

Οι σύμβουλοι που πλειοψήφησαν επικαλούνται το γεγονός ότι η Διοίκηση έχει, στο παρελθόν, γνωμοδοτήσει για όλα τα θέματα (εννοώντας ότι έχει εγκρίνει και αδειοδοτήσει τόσο το σύνολο του έργου, όσο και υποέργα). Η όποια όμως έγκριση και αδειοδότηση εμπεριέχει όρους – καλούς ή κακούς – τους οποίους η εταιρεία οφείλει να τηρεί και το Κράτος να ελέγχει ότι τηρούνται. Στην περίπτωση της ακαριαίας τήξης, ο όρος είναι σαφής τόσο ως προς την επιτόπια εφαρμογή της μεθόδου, όσο και προς το χρονοδιάγραμμα. Η εταιρεία, πέρα από το γεγονός ότι δεν έχει τηρήσει τον όρο, ουδέποτε αιτήθηκε την αλλαγή του για 3 χρόνια. Γιατί άραγε;

Το ΣτΕ δέχεται ότι παραβιάζεται ο όρος αλλά, κόντρα σε κάθε έννοια κοινής λογικής, υιοθετεί το επιχείρημα της εκμεταλλεύτριας εταιρείας ότι η μεταλλουργία προϋποθέτει την ολοκλήρωση άλλων εργασιών και ανάγεται σε μεταγενέστερο χρόνο. Δηλαδή, ενώ η Διοίκηση ζήτησε – και η εταιρεία συμφώνησε – να αποδειχθεί εκ των προτέρων ότι η προτεινόμενη μέθοδος είναι εφαρμόσιμη, το ΣτΕ θεωρεί λογικό να περιμένουμε όλοι πότε θα αποφασίσει η εταιρεία να το αποδείξει, που μπορεί να είναι και μετά από 7 χρόνια. Ή τελικά να μην καταφέρει να το αποδείξει – όπως ισχυρίζονται επιστημονικές μελέτες. Στο μεταξύ η καταστροφή συνεχίζεται. Με το επιχείρημα αυτό, το ΣτΕ επικουρεί και ενισχύει την προσπάθεια της εταιρείας να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα.

Το ΣτΕ, αυτή τη φορά αποφάσισε να υποδυθεί έναν φιλεργατικό ρόλο. Προφανώς οι υπάλληλοι της Ελληνικός Χρυσός – οι οποίοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα μετά από απόφαση της εργοδοσίας και όχι της διοίκησης – είναι διαφορετικοί από χιλιάδες απολυμένους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Για το ΣτΕ λοιπόν, 867 υπάλληλοι, που για ενάμισι μήνα λαμβάνουν το ήμισυ του μισθού τους, υφίστανται μια βλάβη, τόσο μεγάλη και ανεπανόρθωτη, που υπερισχύει του δημοσίου συμφέροντος.

Οι σύμβουλοι που πλειοψήφησαν επικαλούνται επίσης το γεγονός ότι πολύ σύντομα θα αποφασίσει το ΣτΕ επί της κύριας προσφυγής. Προς τι η βιασύνη λοιπόν; Σκέφτηκαν την καταστροφή που επιφέρει κάθε μέρα δραστηριότητας της Ελληνικός Χρυσός; Ή θεώρησαν ότι το κόστος αυτής της καταστροφής είναι μικρότερο απ΄την απώλεια μισού μισθού για ένα μήνα; Μία και μόνη σύμβουλος του ΣτΕ, η κ. Καραμανώφ - προς τιμή της - δεν αποδέχθηκε αυτό το παράλογο επιχείρημα.

Οι σύμβουλοι που πλειοψήφησαν γνωμοδοτούν επίσης και επί της σημασίας της μεταλλευτικής δραστηριότητας για την τοπική και εθνική οικονομία επικαλούμενοι τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη φορολογία, τις εξαγωγές και την θετική επίδραση στο ισοζύγιο συναλλαγών της χώρας. Ακολουθώντας τη συλλογιστική τους αντιλαμβάνεται κανείς ότι υιοθετούν το δόγμα “επενδύσεις με κάθε κόστος”. Προσπαθούν να μας εφησυχάσουν ότι οι βλάβες που θα υποστούμε είναι το δυνατόν οι μικρότερες γιατί το Κράτος έχει θέσει όρους. Αποδέχονται όμως ταυτόχρονα την τακτική της εταιρείας “εφαρμόζουμε τους όρους κατά βούληση”, έχοντας ως βασικό επιχείρημα την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας.

Το ΣτΕ τέλος, κρίνει ότι η απόφαση αναστολής κάποιων δραστηριοτήτων της Ελληνικός Χρυσός από το Υπουργείο Περιβάλλοντος ήταν αόριστη, πλημμελής και ανεπαρκώς τεκμηριωμένη. Είτε αυτό ισχύει είτε όχι, η Κυβέρνηση δεν παύει να έχει την κύρια ευθύνη για την επίλυση ή όχι του προβλήματος. Πέρα από την ηθική υποχρέωση που έχει αναλάβει υποσχόμενη το σταμάτημα της επέκτασης των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων. Πέρα απ΄τα όποια νομικά εμπόδια που μπορεί να αντιμετωπίζει. Πέρα απ΄τις πιέσεις που ενδεχομένως δέχεται. Το πρόβλημα έπρεπε να είχε επιλυθεί πριν πολύ καιρό. Καμιά δικαιολογία δεν είναι αρκετή, όταν ένας τόπος και οι ζωές όσων τον κατοικούν απειλούνται. Καμιά δικαιοσύνη και κανένας νόμος δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει αυτά που θα χαθούν απ΄τις καταστροφές που θα επιφέρει αυτή η εξόρυξη. Κι αυτό, ας το θυμόμαστε όλοι.

Συντονιστικό Ιερισσού ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΠΟΙΟΝ: Γιατί η Eldorado Gold επιμένει στην επένδυση με ζημίες 72 εκατομμυρίων ευρώ;

Γιατί, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν πληρώνει φόρους στο ελληνικό δημόσιο

 

Το θέατρο του παραλόγου γίνεται με την επένδυση, ή όπως αλλιώς θέλετε να την αποκαλέσετε, στις Σκουριές από την Ελληνικός Χρυσός.

Όχι, δεν θα αναφερθούμε στο γεγονός της περιβαλλοντικής ή μη καταστροφής. Θα αναφερθούμε καθαρά στο οικονομικό, με στοιχεία της ίδιας της εταιρίας.

Βάση λοιπόν, του ισολογισμού που έχει αναρτήσει η εταιρία, για τη χρήση του περασμένου έτους, έως και 31 Δεκεμβρίου του 2014, υπάρχει μεγάλη «οικονομική» τρύπα, πιο μεγάλη ίσως και από αυτές που σκάβει στα έγκατα του Κάκαβου! Δείτε τον ισολογισμό, στη μέση δεξιά στο κουτάκι πάνω από τις υπογραφές...

Μιλάμε για ζημίες που ξεπερνούν τα 72 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, μία τεράστια επένδυση, που θα έπρεπε να έχει τουλάχιστον μεγάλα κέρδη, εμφανίζει για το έτος 2014 ζημίες 72 εκατομμυρίων ευρώ. Μιλάμε για… μεγάλη επένδυση, που μπορεί να φτιαχτεί και βιβλίο, με τίτλο «πως μπορεί κάποιος να γίνει εκατομμυριούχος, από… δισεκατομμυριούχος».

Θέλετε και το πιο περίεργο;

Τον Ιούλιο του 2015, η ίδια η εταιρία μέσω επίσημου εκπροσώπου της, διατυμπάνιζε ότι από τις Σκουριές και την Ολυμπιάδα, έχει κέρδη 214,2 εκατομμύρια δολάρια, μόνο το β΄τρίμηνο του 2015. Αν είχε κέρδη 214 εκατομμύρια δολάρια, πως εμφάνισε «χασούρα» στο τέλος του προηγούμενου έτους (2014), 72 εκατομμύρια ευρώ; Δηλαδή, κάλυψε και τη χασούρα και έβγαλε κέρδη τριπλάσια της χασούρας; Και το πιο σημαντικό, πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Φόρος πληρώθηκε στο ελληνικό κράτος; Και μετά ψάχνουμε για ισοδύναμα…

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, που αναφέρονται σε στοιχεία εκπροσώπων της Eldorado Gold, συνολικά κατά το β’ τρίμηνο 2015, «η εταιρία παρήγαγε συνολικά 181.160 ουγκιές χρυσού (συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής μέσω της κατεργασίας του τέλματος της Ολυμπιάδας), έναντι 200.551 στο αντίστοιχο τρίμηνο 2014. με την προσαρμοσμένη καθαρή κερδοφορία να διαμορφώνεται σε 17 εκατ. δολάρια έναντι 35,9 εκατ. δολ. το 2014.  Στο β΄τρίμηνο του 2015 τα έσοδα της εταιρείας διαμορφώθηκαν στα 214,2 εκατ. δολ. Τα έσοδα από την πώληση χρυσού διαμορφώθηκαν στα 204,2 εκατ. δολ. Από την πλευρά της καναδικής πολυεθνικής οι εκτιμήσεις για το 2015  κάνουν λόγο για παραγωγή χρυσού 690.000 ουγκιές».

Ουγκιές, ξε… ουγκιές, τελικά για την Eldorado Gold, όσο πιο πολύ χρυσάφι βγάζει, τόσο μεγαλύτερη χασούρα έχει. Δεν εξηγείται αλλιώς, το γεγονός ότι εμφανίζει ζημίες 72 εκατομμυρίων ευρώ, στον επίσημο ισολογισμό της. Εκτός αν… ότι λάμπει δεν είναι χρυσός!

Να' ναι καλά τα νησιά Κέιμαν και Μπαρμπέιντος...

Αλλά και πάλι δεν θα βρείτε τι κρύβεται μέσα στην οικονομική… τρύπα. Εμείς βρήκαμε ένα δημοσίευμα, της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», που ουσιαστικά ξεσκεπάζει την Eldorado Gold, που θυγατρική της είναι η Hellas Gold.

Συγκεκριμένα, μέσω ενός πολύπλοκου δικτύου θυγατρικών εταιριών και της Ολλανδίας, η καναδική Eldorado Gold, που έχει αναλάβει την εκμετάλλευση των μεταλλείων Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, πληρώνει, νομίμως, λιγότερους φόρους στο Ελληνικό Δημόσιο. Πρόκειται για ένα από τα συμπεράσματα της έκθεσης «Ο,τι λάμπει δεν είναι χρυσός» (Fool's Gold) της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης SOMO.

Η έκθεση παρουσιάστηκε προ ημερών και στην Ελλάδα, και τα στοιχεία δείχνουν ότι η Eldorado Gold, μέσω εταιριών-ταχυδρομικών θυρίδων (δηλαδή, χωρίς προσωπικό) στην Ολλανδία, έχει καταφέρει να περιορίσει τους φόρους προς το Ελληνικό Δημόσιο κατά περίπου 2.500.000 ευρώ τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, που σας παραθέτουμε αυτούσιο παρακάτω, η «χρυσή» εταιρία, φοροδιαφεύγει και στέλνει τα κέρδη της σε φορολογικούς παραδείσους, όπως είναι τα νησιά Κέιμαν και Μπαρμπέιντος.

Δείτε το δημοσίευμα και αν δεν μας πιστεύετε, πατήστε εδώ που είναι αυτούσιο το θέμα με τη φοροδιαφυγή, ένα θέμα που υπογράφει ο δημοσιογράφος Σάκης Αποστολάκης.

Η «ELDORADO GOLD» ΜΕΣΩ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΤΥΟΥ 43 ΘΥΓΑΤΡΙΚΩΝ ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΗΣ ΣΕ «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ»

Τα χρυσά πλοκάμια της φοροδιαφυγής

Η πολυεθνική δεν πλήρωσε φόρους στο ελληνικό Δημόσιο για κέρδη που είχε, τα οποία από 32.000 ευρώ το 2009, ξεπέρασαν τα 7 εκατ. ευρώ το 2013

Ερευνα ολλανδικής ΜΚΟ έβαλε στο μικροσκόπιο την «Eldorado Gold». Η έρευνα περιλαμβάνει ανάλυση των διαθέσιμων οικονομικών στοιχείων της εταιρείας σε τρεις χώρες: Ελλάδα, Ολλανδία και Καναδά

Σε τροπικούς και φορολογικούς παραδείσους, όπως τα νησιά Μπαρμπέιντος και τα νησιά Κέιμαν, πληρώνει φόρους η «Eldorado Gold» αντί για την Ελλάδα. Η «Eldorado Gold» δεν πλήρωσε φόρους στο ελληνικό Δημόσιο για κέρδη που είχε, τα οποία από 32.000 ευρώ το 2009 ξεπέρασαν τα 7 εκατ. ευρώ το 2013. Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση των ΜΑΤ και της ποινικοποίησης της αντίδρασης των κατοίκων στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές, διατείνεται ότι θα έχει έσοδα από την «επένδυση» ύψους περίπου 20 εκατ. ευρώ σε 20 χρόνια.

Μια ταχυδρομική θυρίδα στο Αμστερνταμ, χωρίς γραφεία και υπαλλήλους, είναι η έδρα της μητρικής εταιρείας του ελληνικού τμήματος της «Eldorado Gold». Μάλιστα η «Eldorado Gold» διατηρεί 12 τέτοιες εταιρείες - ταχυδρομικές θυρίδες στην Ολλανδία, στις οποίες υπάγονται οι 43 συνολικά θυγατρικές εταιρείες που διατηρεί στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους. Τέσσερις από αυτές τις εταιρείες - ταχυδρομικές θυρίδες αγόρασαν ομόλογα που εξέδωσε η «Ελληνικός Χρυσός», τα οποία αγοράστηκαν με κεφάλαια που προήλθαν από άλλη εταιρεία της «Eldorado Gold» με έδρα τα νησιά Μπαρμπέιντος. Ετσι, το εισόδημα από αυτή την αγορά δεν φορολογήθηκε ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Ολλανδία, αλλά στα νησιά Μπαρμπέιντος, όπου η φορολογία των πολυεθνικών εταιρειών είναι από πολύ χαμηλή έως μηδενική.

Η έρευνα

Πρόκειται για προκαταρκτικά αποτελέσματα έρευνας ολλανδικής ΜΚΟ, που έβαλε στο μικροσκόπιό της την «Eldorado Gold». Η έρευνα περιλαμβάνει ανάλυση των διαθέσιμων οικονομικών στοιχείων της εταιρείας σε τρεις χώρες, την Ελλάδα, την Ολλανδία και τον Καναδά. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της έρευνας θα παρουσιαστούν στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης το επόμενο Σάββατο, 1 Νοεμβρίου, σε διεθνή συνάντηση που οργανώνει η συγκεκριμένη ΜΚΟ, με τη συνεργασία του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων και τη στήριξη του συντονιστικού «SOSτε Το Νερό». Θέμα της διεθνούς συνάντησης είναι «Σκουριές: Υπάρχει πραγματική συνεισφορά της "Eldorado Gold" στην ελληνική οικονομία;».

Την έρευνα διεξήγαγε η ολλανδική ΜΚΟ «SOMO»(Centre for Research on Multinational Corporations - Κέντρο για την Ερευνα των Πολυεθνικών Εταιρειών). Ενας ανεξάρτητος μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ασχολείται με κοινωνικά, οικολογικά και οικονομικά θέματα που σχετίζονται με την αειφόρο ανάπτυξη. Από το 1973 η συγκεκριμένη οργάνωση ερευνά τις πολυεθνικές εταιρείες και τις επιπτώσεις των δραστηριοτήτων τους στους ανθρώπους και στο περιβάλλον σε όλο τον κόσμο.

Οπως λέει στην «Ε» η ερευνήτρια της SOMO, Κατρίν ΜακΓκάραν, «Η "Ελληνικός Χρυσός Α.Ε." εξέδωσε αρκετά ανασφάλιστα ομόλογα και ομολογιακά δάνεια κατά τα προηγούμενα χρόνια για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές της. Τα ομόλογα απαιτούν η "Ελληνικός Χρυσός Α.Ε." να καταβάλει τόκους για τις τέσσερις ολλανδικές εταιρείες που προσυπέγραψαν τα ομόλογα, δηλαδή τις "Eldorado Gold" (Ελλάδα), "Eldorado Gold" (Ολλανδία), «Eldorado Thrace" (Ελλάδα) και "Eldorado Gold Treasury". Αυτές οι ολλανδικές εταιρείες - ταχυδρομικές θυρίδες με τη σειρά τους χρηματοδοτούνται από μια συνδεδεμένη εταιρεία στα νησιά Μπαρμπέιντος.

«Πέταξαν» στα Μπαρμπέιντος

Ετσι τα έσοδα από τόκους από αυτή την ομαδική χρηματοδότηση μετατοπίστηκαν από την Ελλάδα, μέσω της Ολλανδίας, στα νησιά Μπαρμπέιντος». Σύμφωνα με την έρευνα, η συνολική αξία των ομολόγων και ομολογιακών δανείων, όπου έχουν εγγραφεί οι παραπάνω ολλανδικές εταιρείες, έχει αυξηθεί από 8.000.000 ευρώ το 2009 σε 176.000.000 ευρώ το 2013. Επειδή η ποσότητα και η αξία των ομολόγων αυξήθηκαν, οι πληρωμές για τόκους αυξήθηκαν επίσης από 32.000 ευρώ το 2009 σε πάνω από 7.000.000 ευρώ το 2013.

«Αυτά είναι χρήματα που έπρεπε να φορολογηθούν στην Ελλάδα, αλλά φορολογήθηκαν στα νησιά Μπαρμπέιντος και η χώρα σας έχασε αυτά τα έσοδα από φόρους, τα οποία κατέληξαν στα ταμεία της "Eldorado Gold"», υπογραμμίζει η Κ. ΜακΓκάραν. Επισημαίνει επίσης ότι: «Είναι αδιανόητο η Ε.Ε. και η τρόικα να επιβάλλουν τόσο έντονη οικονομική πίεση στην Ελλάδα και στους πολίτες της και την ίδια στιγμή να δίνουν τη δυνατότητα σε πολυεθνικές εταιρείες όπως η "Eldorado Gold" να αποφεύγουν να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν, σύμφωνα με την ελληνική φορολογική νομοθεσία, και να κερδίζουν περισσότερα χρήματα εις βάρος των χωρών στις οποίες δραστηριοποιούνται». Και προσθέτει ότι μέσω μιας τέτοιας εταιρείας- ταχυδρομικής θυρίδας, η «Eldorado Gold» εξαγόρασε την αυστραλιανή μεταλλευτική «Global Resources», με χρήματα που προήλθαν από άλλη εταιρεία της με έδρα την Κίνα. Και δεν φορολογήθηκε γι' αυτήν την εξαγορά ούτε στην Αυστραλία, ούτε στην Ολλανδία, αλλά στην Κίνα.

«Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας θα ανακοινωθούν στο τέλος του χρόνου, αλλά στη Θεσσαλονίκη θα ανακοινώσουμε κάποια προκαταρκτικά αποτελέσματα και όχι συμπεράσματα, καθώς τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει τα μελετούν δικηγόροι με εξειδίκευση στο φορολογική νομοθεσία», δηλώνει στην «Ε» η ερευνήτρια της SOMO, Κατρίν ΜακΓκάραν.

Ευρωπαϊκή νομοθεσία

Οπως λέει, η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης δίνει τη δυνατότητα σε πολυεθνικές εταιρείες όπως η «Eldorado Gold» να ιδρύουν εταιρείες με έδρα μια απλή ταχυδρομική θυρίδα και με αυτό τον τρόπο να τους δίνει τη δυνατότητα να πληρώνουν ελάχιστους ή και καθόλου φόρους σε χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση στην Ελλάδα (Σκουριές- Πέραμα), αλλά και στη Ρουμανία και στην Τουρκία. «Τέτοιες περιπτώσεις είναι συνηθισμένες σε πολλά μέρη του κόσμου. Στη Ζάμπια ακτιβιστές αποκάλυψαν ότι μόνο δύο από τις οκτώ πολυεθνικές μεταλλευτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα, δήλωσαν κέρδη τα τελευταία 8 χρόνια», προσθέτει.

Στόχος της έρευνας που θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή ακτιβιστών και από τη Ρουμανία και την Τουρκία, όπου δραστηριοποιείται η «Eldorado Gold», είναι να καταδειχθεί πώς οι πολυεθνικές μεταλλευτικές εταιρείες φυγαδεύουν τα κέρδη τους σε φορολογικούς παραδείσους στο εξωτερικό, χωρίς να αφήνουν τίποτα στον τόπο όπου δραστηριοποιούνται.

Θέλουν επίσης να καταδείξουν το ρόλο της Ολλανδίας σε αυτή τη μεγάλης κλίμακας φοροαποφυγή, γιατί οι περισσότερες πολυεθνικές χρησιμοποιούν ενδιάμεσες ολλανδικές θυγατρικές για να φυγαδεύουν τα κέρδη τους. «Πολλές πολιτικές και συνθήκες επιτρέπουν στην "Eldorado Gold" να δομήσει τις πληρωμές τόκων κατά τέτοιον τρόπο, ώστε οι πληρωμές αυτές να αφαιρούνται από τα κέρδη της στην Ελλάδα και να καταλήγουν σχεδόν αφορολόγητες στα Μπαρμπέιντος. Αυτές είναι η ευρωπαϊκή οδηγία περί τόκων και η ολλανδική εθνική νομοθεσία, η οποία, μεταξύ άλλων, επιτρέπει τις πληρωμές τόκων να αφαιρούνται από τα κέρδη, ακόμη και αν η πληρωμή γίνεται σε ένα φορολογικό παράδεισο, όπως τα νησιά Μπαρμπέιντος», τονίζει η Κατρίν ΜακΓκάραν.

«Η Ολλανδία δεν είναι χώρα χαμηλής φορολογίας ή φορολογικός παράδεισος, υπό την έννοια ότι προσφέρει ένα ποσοστό κοντά στο μηδέν εταιρικό φόρο ή το τραπεζικό απόρρητο. Αντίθετα, διευκολύνει τη φοροδιαφυγή, αφήνοντας πολυεθνικές να διοχετεύουν το εισόδημά τους μέσω της Ολλανδίας από υψηλού, σε χαμηλού ποσοστού φορολογίες, όπου παραμένουν αφορολόγητα», καταλήγει η ερευνήτρια της ολλανδικής ΜΚΟ, SOMO.

Συντάκτης:
Παναγιώτης Ηλιάδης

Ραδιόφωνα με χορηγίες της «Ελληνικός Χρυσός»

 



















Ψάχνω να βρω στην αγορά προϊόντα της Eldorado, της περίφημης «Ελληνικός Χρυσός» από τις Σκουριές της Χαλκιδικής, αλλά δεν υπέρχει ούτε ένα. Ε, τότε, τι στο διάολο τις θέλει τις χορηγίες η εταιρία;

Ακούμε χορηγίες και διαφημίσεις για αυτοκίνητα, για σούπερ μάρκετ, για υπολογιστές, για durostick και τζόκερ και καταλαβαίνουμε: η αγορά (ειδικά τώρα που περνάει δύσκολες στιγμές) χρειάζεται τη στήριξη του καταναλωτή. Και η διαφήμιση είναι το καύσιμο, ο κινητήριος μοχλός για να κινηθεί. Κατανοητό ακόμα και για τις διαφημίσεις της Jumbo, από τις οποίες πολλοί ενοχλούνται. Κάνουν καλό όμως (και στα έσοδα των ραδιοφώνων πρώτα απ' όλα).

Η Eldorado αλήθεια γιατί να διαφημίζεται; Ποιος ο λόγος να χορηγεί την πρωινή εκπομπή του «Αθήνα 9.84» ή το πεντάλεπτο ιστορίας του Καμπουράκη στο «Βήμα 99.5»; Γιατί ο ακροατής-καταναλωτής να μαθαίνει πως χορηγός είναι η «Ελληνικός Χρυσός»; Τι ωφελείται η εταιρία και τι εμείς, το κοινό; Πουλάει τίποτε η Eldorado στα μαγαζιά να πάμε να (το) αγοράσουμε;

Λέτε η «Ελληνικός Χρυσός» να θέλει να ελέγχει την ενημέρωση με εκτενές πρόγραμμα διαφημιστικής προβολής ώστε να μη βγαίνουν ρεπορτάζ για τις αντιδράσεις των κατοίκων;

Δεν το πιστεύω.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

thepressproject 

Ιδού οι Σκουριές, ιδού και το πήδημα (της διαπλοκής)

του Νίκου Μοσχούδη*

Όσοι ευαγγελίζονται επενδύσεις και ανάπτυξη και ταυτόχρονα υπερασπίζονται τις Σκουριές μάλλον έχουν στο μυαλό τους κάτι ανομολόγητο. Οι Σκουριές είναι άντρο διαπλοκής, απάτης και υπανάπτυξης και γι’ αυτό ένα διαρκές και πανελλαδικό πεδίο μάχης για ξεμπέρδεμα με το φαύλο και το καταστροφικό. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όπως έχει σε πρώτη προτεραιότητα την μάχη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, έτσι πρέπει να δει και τη μάχη για τις Σκουριές, για να υπάρξει αποτέλεσμα. Οι Σκουριές ήταν τα τελευταία χρόνια πάντα στην επικαιρότητα, πολύ περισσότερο

στην τελευταία προεκλογική περίοδο μετά την απόφαση «Σκουρλέτη» για ανάκληση αδειών και αναστολή μέρους των εργασιών εξαιτίας της παραβατικότητας της «Ελληνικός Χρυσός». 

Τελάληδες επενδύσεων ανεβοκατεβαίνουν στις Σκουριές, χλιδάτες φιέστες γίνονται με κράνος και γραβάτα, παραγιοί καναλαρχών χτυπιούνται για την εργασία στις Σκουριές αλλά όχι στα κανάλια τους, ασπάλακες ξεθάβουν δήθεν αποφάσεις του ΣτΕ, ο million dollar CEO της Eldorado κάνει φιλόπτωχες δεήσεις στην αρχιεπισκοπή, στα χωριά των Σκουριών παίρνει σάρκα και οστά ο εταιρικός τζιχαντισμός και όλα αυτά μαζί με φωναχτούς ευσεβείς πόθους για αριστερή παρένθεση. 

Ντόρος πολύς και κουρνιαχτός ασήκωτος. 

Προφανώς η απόφαση «Σκουρλέτη» πόνεσε όπως και η καθαρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πόνεσε όχι για την ανάπτυξη ή την εργασία αλλά για κάτι ανομολόγητο, τη διαπλοκή.

Αλλά τι είναι η διαπλοκή;

Η ίδια η διαπλοκή προσπαθεί να θολώσει τα νερά και να υποβαθμίσει ή να παρουσιάσει τον εαυτό της σαν κάτι ασήμαντο ή αόρατο ρίχνοντας στάχτη στα μάτια για να μην φανεί ότι είναι ο πραγματικός κυβερνήτης σαράντα χρόνων και υπεύθυνος της κατάντιας της χώρας. 

Η διαπλοκή όμως όσο και να θέλει να συσκοτίσει (για να συνεχίσει να είναι το αφεντικό), δεν είναι παρά το τρίγωνο της αμαρτίας που επιχειρεί αθέμιτο και συνήθως αδήλωτο πλουτισμό μέσα από τον κρατικό παρασιτισμό. 

Η διαπλοκή είναι η ομερτά ανάμεσα σε άρρωστα (και αχρείαστα) επιχειρηματικά συμφέροντα, σε πολιτικό προσωπικό (μαζί με υπηρετικά κρατικά στελέχη) και στα μέσα που τους διαφημίζουν (φυσικά με το αζημίωτο). 

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. 

Τα μέσα της διαπλοκής δούλευαν υπόγεια, μουλωχτά και συνήθως νομότυπα, με φωτογραφικές ρυθμίσεις, (ν)τροπολογίες και στραβά μάτια.

Η διαπλοκή και η απάτη στις Σκουριές

Η επέκταση της παραδοσιακής μεταλλευτικής δραστηριότητας στη ΒΑ Χαλκιδική προβλέπει 14 νέες θέσεις ανοιχτής εξόρυξης αρχής γενομένης από τις Σκουριές, και τη σχετική μεταλλουργία παραγωγής καθαρών μετάλλων. 

Η παγκόσμια εμπειρία έδειχνε ότι δεν μπορούσε να γίνει ασφαλής εξόρυξη και μεταλλουργία χρυσού στις υπάρχουσες συνθήκες ψηγματικής μεταλλοφορίας ακόμα και σε απομονωμένη περιοχή, πολύ περισσότερο σε περιοχή πυκνοκατοικημένη και ιδιαίτερου φυσικού κάλους όπως η Χαλκιδική. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που φανερώνει τον διαχρονικό σχεδιασμό της διαπλοκής είναι η μελέτη (δημοσία δαπάνη) του φράγματος «Πετρένια» για υδροδότηση των περιοχών πέριξ των Σκουριών από όμβριες απορροές που δείχνει ότι υπήρχε πρόβλεψη ότι τα καθαρά υπόγεια νερά θα στερέψουν και θα μολυνθούν από την εξόρυξη που απαιτεί αποστράγγιση και δηλητήρια. 

Το πιο τραγικό όμως είναι ότι δεκάδες εκατομμύρια εθνικοί και κοινοτικοί πόροι κατευθύνθηκαν ή χάθηκαν αντιπαραγωγικά σε υποδομές και δράσεις ενίσχυσης της μεταλλευτικής μονοκαλλιέργειας και σε βάρος μιας ήπιας πρωτογενούς, δευτερογενούς και τουριστικής ανάπτυξης με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. 

Η ιστορική αναδίφηση των Σκουριών φρεσκάρει τη μνήμη και δείχνει ότι οι Σκουριές εξελίχτηκαν βασικά σε τέσσερεις φάσεις που σε όλες έχει βάλει ανεξίτηλα το αποτύπωμά του το απόστημα της διαπλοκής.

Στην 1η φάση γίνεται η παραχώρηση των εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων μεταλλευτικής γης και υποδομών με (τελικά) μηδενικό τίμημα και χωρίς διαγωνισμό που ταυτόχρονα απαλλάσσει τον νέο ιδιοκτήτη «Ελληνικός Χρυσός» από μελλοντική ευθύνη περιβαλλοντικών ζημιών (Πάχτας, υφυπουργός, χαλκιδικάρχης, 2004). 

Τα ιδιωτικά μεταλλεία (παραχωρήσεις) πριν περάσουν από την πτωχευμένη TVX στην «Ελληνικός Χρυσός» παραμένουν για μερικά 24ωρα στην κυριότητα του δημοσίου, στήνεται από εθνικό εργολάβο η εταιρία εξαγοράς με μετοχικό κεφάλαιο μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ και εδώ αρχίζει το σκάνδαλο. 

Ο θεός να βάλει το χέρι του για «επένδυση» σε εθνικό πλούτο με προσδοκώμενα κέρδη 15 δις χωρίς καταβολή τιμήματος και με αμφιλεγόμενες υποχρεώσεις του «επενδυτή». 

Για την ιστορία, την ίδια περίοδο ο ίδιος μεσάζων κατέθεσε τη γνωστή (ν)τροπολογία υπέρ Στέγγου για τις δασικές εκτάσεις του Πόρτο Καρράς, υπόθεση που φρεσκάρεται σήμερα ξανά από τα πόστα που ακόμα κατέχει η διαπλοκή.

Στη 2η φάση υποβάλλεται η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) πάνω στην οποία στήνεται διαβούλευση παρωδία κατά το «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» όπου η ΜΠΕ «διαβουλεύεται» αποκλειστικά από εκπροσώπους της διαπλοκής θεωρώντας σαν παρίες την ανεξάρτητη επιστήμη (π.χ. ΑΠΘ, ΑΤΕΙ) και τους τεχνικούς φορείς (π.χ. ΤΕΕ). 

Πλήθος από τεκμηριωμένες μελέτες έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για αναπτυξιακή και εργασιακή υποβάθμιση της Χαλκιδικής εξαιτίας του αφανισμού φυσικών πόρων, του περιβαλλοντικού ακρωτηριασμού, της προσωρινότητας των θέσεων μεταλλευτικής εργασίας και της δέσμευσης των χρήσεων γης από τις μεταλλευτικές επεκτάσεις. 

Ουδέποτε κατατέθηκε Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για το σύνολο του επενδυτικού σχεδίου, ως οφείλονταν και χωρίς να ιδρώσει το αυτί της διαπλοκής, προσδοκώντας ότι οι υπόλοιπες μεγαλύτερες επεκτάσεις θα περάσουν στο μέλλον στα κρυφά σαν «συνημμένα» των Σκουριών.

Στην 3η φάση εκδίδεται η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ, 2010, Παπακωνσταντίνου, ο γνωστός) όπου πλήθος «όρων» είναι ανυπόστατοι έως ψευδείς (φράγματα & τέλματα απόθεσης τοξικών αποβλήτων, ακραία φυσικά φαινόμενα όπως πλημμύρες & σεισμοί, δήθεν αποκατάσταση υδροφόρου με επανεισπίεση νερού, εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι τοξικής σκόνης, επικινδυνότητα “SEVESO” εγκαταστάσεων εμπλουτισμού, απόκρυψη επικινδυνότητας ουσιών όπως αμίαντος) με κορυφαίο τη μεταλλουργία «ακαριαίας τήξης» (flash smelting), την καρδιά του επενδυτικού σχεδίου και την μεγαλύτερη επιχείρηση εξαπάτησης του ελληνικού δημοσίου. 

Η σύμβαση παραχώρησης από το ελληνικό δημόσιο έγινε με τους βασικούς όρους να παραχθούν σαν τελικό προϊόν καθαρά μέταλλα (κύρια χαλκός, χρυσός, άργυρος) που έχουν υψηλή προστιθέμενη αξία και ότι, στη μεταλλουργία δεν θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο. 

Το τελευταίο ήταν και το μεγάλο επιχείρημα των υποστηρικτών της «Ελληνικός Χρυσός» για την περιβαλλοντική συμβατότητα του συνολικού project. 

Το παγκόσμιο επιστημονικό και τεχνικό state of the art έδειχνε όμως καθαρά ότι η μέθοδος «ακαριαίας τήξης» μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε συμπυκνώματα με μέγιστη περιεκτικότητα σε αρσενικό 0,5% ενώ τα συμπυκνώματα της ΒΑ Χαλκιδικής έχουν 11% (!), και όμως η διαπλοκή δέχτηκε ότι η μέθοδος είναι εφαρμόσιμη. 

Η μη εφαρμοσιμότητα της μεθόδου θα σήμαινε είτε να μην παραχθούν καθαρά μέταλλα, και άρα η διαδικασία να παραμείνει σε συμπυκνώματα χωρίς ιδιαίτερη προστιθέμενη αξία, ή αν παραχθούν, αυτό να γίνει με απόρριψη τεραστίων ποσοτήτων αρσενικού και κυανίου στο περιβάλλον, δηλαδή ούτως ή άλλως εξέλιξη πλήρως αντισυμβατική.

Στην 4η φάση γίνεται η έναρξη αδειοδότησης των επιμέρους έργων με φωτογραφικές ρυθμίσεις και με κατά συρροή «στραβά μάτια» για τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. 

Για το σκοπό αυτό είχε στηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια ένα υπουργείο «καθαρής» διαπλοκής με μηχανισμούς και υπηρεσίες που ενεργούσαν σε ανοιχτή γραμμή με την «Ελληνικός Χρυσός». 

Αρχίζει νέο πάρτι σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος, π.χ. το δημόσιο καταφεύγει εναντίον του εαυτού του για τον αθέμιτο ανταγωνισμό αποποιούμενο την είσπραξη προστίμων από την Ε.Ε., εκχωρείται φοροαπαλλαγή δεκάδων εκατομμυρίων από την εξαγωγή πολύτιμων μετάλλων από το χρυσοφόρο stock σαν «μπάζων». 

Ταυτόχρονα τα πορίσματα των εκθέσεων των επιθεωρητών περιβάλλοντος (και μόνο μετά από καταγγελίες κατοίκων) καταχωνιάζονται στα συρτάρια. 

Σαν αποτέλεσμα όλης αυτής της ασυδοσίας δημιουργείται το «κράτος εν κράτει» των Σκουριών που επιδίδεται σε ανεξέλεγκτη καταστροφή όπως ξεπάτωμα αρχέγονου δάσους, διακίνηση και απόρριψη τοξικών χωρίς μέτρα ασφάλειας, διερευνητικές γεωτρήσεις παντού με μόλυνση και χάσιμο υπόγειων νερών. 

Το κράτος των Σκουριών προχωράει ακόμα σε εκμαυλισμό (βλ. τριγωνικές συναλλαγές «εταιρικής ευθύνης» στο δήμο Αριστοτέλη), δωροδοκίες (ακόμα και της ΕΛ.ΑΣ.), άγρια καταστολή και κοινωνικό διχασμό που είναι αντιγραφή μεθόδων από διεφθαρμένα τριτοκοσμικά καθεστώτα.

Σήμερα

Στην εταιρία δόθηκε περιθώριο τριών χρόνων για να αποδείξει την εφαρμοσιμότητα της μεθόδου ακαριαίας τήξης με επιτόπια λειτουργία ημιβιομηχανικής μονάδας όπως προβλέπει η σύμβαση, προθεσμία που έληξε στο τέλος του 2014 και όπου προσκομίστηκε όχι το παραδοτέο με βάση τη σύμβαση, αλλά ό,τι και πριν τρία χρόνια, δηλαδή τίποτα, και μάλιστα χωρίς υπογραφή των μηχανικών της εταιρείας. 

Στη συνέχεια γίνεται στην εταιρεία προειδοποίηση ότι το παραδοτέο εκκρεμεί χωρίς πάλι να προσκομιστεί κάτι καινούριο και έτσι βγήκε η περιβόητη απόφαση «Σκουρλέτη» και δόθηκε η νέα προθεσμία ενός έτους για συμμόρφωση. 

Αυτό είναι όλο, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, η Ε.Χ. παραβιάζει τους βασικούς όρους της σύμβασης παραχώρησης και της ΑΕΠΟ και προσπαθεί, χρησιμοποιώντας τον υπαρκτό ακόμα μηχανισμό της διαπλοκής, να τετραγωνίσει τον κύκλο. 

Η Ε.Χ. επικαλείται εργαστηριακές (όχι ημιβιομηχανικές) δοκιμές στα εργαστήρια της ιδιοκτήτριας εταιρείας της μεθόδου (Outotec, Φιλανδία) χωρίς πάλι να προσκομίζει δεδομένα τροφοδοσίας και αποτελέσματα. 

Οι περιβόητες δοκιμές, αν έγιναν ποτέ, προφανώς εμπεριέχουν δόλο, αλλιώς η Outotec θα είχε κάνει την ανακάλυψη του αιώνα και τώρα θα μοσχοπουλούσε για δις την πατέντα της σε όλο τον κόσμο για κατεργασία συμπυκνωμάτων με υψηλό ποσοστό αρσενικού, πράγμα που φυσικά δεν συμβαίνει.

Στο δια ταύτα

Η μια κορφή του τριγώνου της διαπλοκής μπορεί να ράγισε με την ανάληψη ευθύνης από το πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά αυτό δεν αρκεί. 

Το σπάσιμο του αποστήματος της διαπλοκής και της διαφθοράς συνολικά εναπόκειται στην πολιτική βούληση και στους πολιτικούς συσχετισμούς και θα το δείξουν οι πολιτικές εξελίξεις. 

Τα οικονομικά συμφέροντα στις Σκουριές είναι τόσο πολλά που εξηγούν το κουβάρι της διαπλοκής γύρω από αυτές. 

Αφού όμως οι Σκουριές είναι ένας πρωτεύοντας θύλακος διαπλοκής και η κυβέρνηση έχει σε πρώτο πλάνο την αναμέτρηση μαζί της, η μάχη των Σκουριών πρέπει να ιδωθεί σαν μια διαρκής μάχη προτεραιότητας και ευθύνης σε επίπεδο πανελλαδικό. 

Η σημαντική αυτή μάχη θα πρέπει να γεφυρώσει το χάσμα της υπανάπτυξης και να ακυρώσει το εφιαλτικό σενάριο των εσωτερικών προσφυγικών ροών που θα ακολουθήσουν μετά τη λαφυραγώγηση της Χαλκιδικής. 

Η κυβέρνηση θα έχει αποτέλεσμα αν λειτουργήσει με σχεδιασμό και ρεαλισμό έχοντας πλέον στα χέρια της το υπερόπλο των ελέγχων νομιμότητας παντού και με όλες τις συνέπειες του νόμου, απέναντι σε έναν «επενδυτή» που έμαθε και ήλπιζε διαρκώς σε στραβά μάτια και χατίρια στις οικονομικές και περιβαλλοντικές του υποχρεώσεις. 

Ο αυτοπροσδιοριζόμενος σαν «χαμηλού κόστους επενδυτής», όσο δεν ξέρει να τιμά την υπογραφή του, άλλο τόσο δεν θα μπορέσει να αντέξει ένα τάραγμα στη νομιμότητα. 

Το αποτέλεσμα πρέπει να τεκμηριώνει την παραβίαση της ΑΕΠΟ και της σύμβασης παραχώρησης για την ανάκληση και την καταγγελία τους αντίστοιχα, με τελικό στόχο την παραγωγική και εργασιακή ανασυγκρότηση σε στέρεα και βιώσιμη βάση.

*ο Νίκος Μοσχούδης, είναι Χημικός Μηχανικός, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής

Από τον Προβοκάτορα

Μεταλλεία Χρυσού: Μια ιστορία διαφθοράς, περιβαλλοντικής καταστροφής και αποικιοκρατικής λογικής

Η Volkswagen, ο χρυσός στις Σκουριές και η σιωπή των αμνών

 

Από το TVXS

Του Γιάννη Μυλόπουλου*

ΗΠΑ, 2015: Μια περιβαλλοντική ΜΚΟ παραγγέλλει από εξειδικευμένο ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βιρτζίνιας τη διεξαγωγή έρευνας για τις εκπομπές ρύπων από τις αυτοκινητοβιομηχανίες, σχετική με την τήρηση των περιβαλλοντικών ορίων για επικίνδυνους ρύπους. Η έρευνα εκτελείται και τα αποτελέσματά της αναδεικνύουν αυτό που στη συνέχεια έγινε γνωστό ως σκάνδαλο της Volkswagen.

Αποκαλύπτεται δηλαδή ότι η εταιρεία έχει επινοήσει ένα ειδικό λογισμικό το οποίο είναι ενσωματωμένο στα μοντέλα πετρελαιοκίνησης και το οποίο μπορεί να… ξεγελά τους ελεγκτές ρύπανσης. Άλλα, πειραγμένα αποτελέσματα εμφανίζει όταν το αυτοκίνητο είναι σταθμευμένο και εντελώς άλλα, τα πραγματικά, όταν το αυτοκίνητο βρίσκεται εν κινήσει, γνωρίζοντας προφανώς ότι οι έλεγχοι γίνονται ενόσω τα αυτοκίνητα βρίσκονται εν στάσει.

Στη συνέχεια την υπόθεση αναλαμβάνει η γνωστή Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ, με τις γνωστές εξελίξεις. Η μετοχή μιας εμβληματικής Γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, της VW, βυθίζεται στα τάρταρα, ο μέχρι χτες πανίσχυρος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας υποβάλλει την παραίτησή του, αποκαλύπτεται ότι η απάτη δεν αφορούσε μόνο τα συγκεκριμένα μοντέλα αλλά επεκτείνονταν στην Audi και τη Seat και εν τέλει κινούνται ποινικές και αστικές διαδικασίες σε βάρος των ενόχων σε ΗΠΑ και Γερμανία, με άγνωστες για την ώρα συνέπειες. Έστω και καθυστερημένα, το σύστημα ελέγχων λειτουργεί υπέρ των πολιτών και εναντίον της εταιρείας, που για λόγους κερδοσκοπικούς εφηύρε το σύστημα εξαπάτησης ελέγχων και ελεγκτών. Και όλη την ιστορία την αποκάλυψε μια ΜΚΟ και μια ερευνητική ομάδα ενός αμερικανικού πανεπιστημίου.

Ελλάδα 2015: Το τρίτο κανάλι της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, η ΕΡΤ3, παρουσιάζει εκπομπή στην οποία αναδεικνύεται αυτό που τα υπόλοιπα ΜΜΕ αποκρύπτουν. Το περιβαλλοντικό σκάνδαλο δηλαδή της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής. Η εκπομπή αναδεικνύει μέσα από ρεπορτάζ και συνεντεύξεις τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εξορυκτικών μεθόδων και συγκεκριμένα τις επιπτώσεις στο πλούσιο οικοσύστημα της περιοχής: στα δάση, τα επιφανειακά και υπόγεια νερά, το έδαφος, την ατμόσφαιρα, τις ακτές και τη θάλασσα. Παρεπιμπτόντως, η ελληνική κυβέρνηση έχει σταματήσει εδώ και λίγο καιρό την εξόρυξη χρυσού γιατί η εταιρεία παραβαίνει τους όρους αδειοδότησής της. Και ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός, από τηλεοράσεως έχει διαβεβαιώσει ότι οι εργασίες σταμάτησαν γιατί δεν τηρείται από την εταιρεία η νομιμότητα.

Την επομένη της εκπομπής οι εργαζόμενοι της εταιρείας, καθώς και η ίδια η εταιρεία, στρέφονται κατά της διοίκησης του καναλιού και της διοίκησης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, απειλώντας με διώξεις γιατί, λέει, η συγκεκριμένη εκπομπή προσέβαλε και εξέθεσε την εταιρεία στην ελληνική κοινωνία.

Η ιστορία της εξόρυξης χρυσού στην Χαλκιδική βέβαια δεν είναι καινούργια. Υπάρχει προϊστορία που αρχίζει από την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων, τις σφοδρές αντιδράσεις των κατοίκων και τον διχασμό της τοπικής κοινωνίας, μέχρι προσφυγές στο ΣτΕ και γνωμοδοτήσεις, δικαστικούς αγώνες, συλλήψεις πολιτών και πολλά άλλα.

Εκείνο πάντως που ουδέποτε έγινε γνωστό, είναι ότι υπάρχει η γνωμοδότηση ενός πανεπιστημίου για την όλη διαδικασία. Πράγματι, τέσσερα χρόνια νωρίτερα, πριν δηλαδή ακόμη προσληφθούν οι εργαζόμενοι από την εταιρεία και πριν ξεκινήσουν οι εργασίες, οργανώσεις κατοίκων της περιοχής Σκουριών, οι οποίοι ευλόγως ανησυχούσαν για τις συνέπειες στη ζωή τους και στις ζωές των παιδιών τους από την εκτεταμένη εξορυκτική δραστηριότητα, απευθύνθηκαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και ζήτησαν γνωμοδότηση για το κατά πόσον η επένδυση ήταν ή όχι επικίνδυνη για την περιοχή, για τις λοιπές δραστηριότητες και για την υγεία των κατοίκων.

Το ΑΠΘ, προκειμένου η γνωμοδότηση να έχει κύρος και αξιοπιστία, δεν παρέπεμψε το θέμα σε ένα από τα εργαστήριά του, αλλά στο Συμβούλιο Περιβάλλοντος του ιδρύματος, ένα όργανο που αποτελείται από εκλεγμένους εκπροσώπους όλων των Σχολών και των Τμημάτων του. Το Συμβούλιο ανέθεσε τη γνωμοδότηση σε διεπιστημονική ομάδα από εξειδικευμένους και έμπειρους καθηγητές που κάλυπταν τις ειδικότητες του μηχανικού, του περιβαλλοντολόγου, του γεωλόγου, του χημικού, του γεωπόνου, του φυσικού και του δασολόγου.

Η γνωμοδότηση της ομάδας εργασίας, η οποία έγινε δεκτή από το Συμβούλιο Περιβάλλοντος και το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ, παρουσιάστηκε σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης και σε επιστημονικές εκδηλώσεις, ημερίδες κλπ σχετικές με την εξόρυξη χρυσού. Η γνωμοδότηση δικαιολογούσε απολύτως τις ανησυχίες των κατοίκων, γιατί αποκάλυψε ότι οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων κακώς είχαν εγκριθεί και η δραστηριότητα κακώς είχε αδειοδοτηθεί, καθώς είχε σοβαρά και συστηματικά υποτιμηθεί ο κίνδυνος από τις επιπτώσεις της εξόρυξης χρυσού στο οικοσύστημα της περιοχής. Με δυο λόγια η γνωμοδότηση του ΑΠΘ ανέδειξε ότι η επένδυση δεν ήταν αειφορική, καθώς τόσο η φυσιογνωμία, όσο και τα φυσικά συστήματα της περιοχής θα αλλοιωθούν, με σοβαρές και μη αντιστρεπτές συνέπειες στις υπάρχουσες οικονομικές δραστηριότητες, (δασοκομία, αγροτική ανάπτυξη, τουρισμός), αλλά και στην υγεία των κατοίκων.

Και στη δική μας περίπτωση, ένα πανεπιστήμιο ανέδειξε την ύπαρξη ενός σοβαρότατου περιβαλλοντικού προβλήματος, με τη διαφορά ότι εδώ, αντί να χαντακωθεί η υπεύθυνη εταιρεία, χαντακώθηκε η γνωμοδότηση, καθώς και όποιος προσπάθησε να την υποστηρίξει. Καθώς φαίνεται, στην Ελλάδα του 2015, η σιωπή εξακολουθεί να είναι… χρυσός.

* Καθηγητής Γιάννη Α. Μυλόπουλου, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ

ΠΟΕΣΥ: Απαράδεκτη λογοκριτική παρέμβαση από την «Ελληνικός Χρυσός»

Βαρύτατο ατόπημα κατά της ελευθερίας της έκφρασης», θεωρεί η ΠΟΕΣΥ την ενδεχόμενη δίωξη κατά δημοσιογράφων, με αφορμή ανακοίνωση της Ελληνικός Χρυσός για ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ3 για τα ορυχεία στις Σκουριές

 

 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, "Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση 'διανθισμένη' και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας".

Διαβάστε την ανακοίνωση

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) καταγγέλλει ως απαράδεκτη την ανακοίνωση του γραφείου τύπου της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» με αφορμή τη μετάδοση από την Τηλεόραση της ΕΡΤ3, στις 16/9/2015, του πρώτου μέρους μιας δημοσιογραφικής έρευνας-ντοκιμαντέρ με θέμα την εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές, μέσα από την εκπομπή «Αντιδραστήριο».

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση «διανθισμένη» και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, με στόχο συγκεκριμένο τρόπο προβολής των γεγονότων, υπό την απειλή ποινικοποίησης της διαφορετικής άποψης.

Η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ελληνικός Χρυσός καταλήγει ως εξής: «Γνωστοποιούμε πως επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματός μας προκειμένου να λάβουμε εις βάρος του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ ΑΕ κ.κ. Διονύση Τσακνή και Λάμπη Ταγματάρχη, του Προέδρου και του Γενικού Διευθυντή της ΕΤ-3 κ.κ. Ιωάννη Μυλόπουλου και Αλέξανδρου Κάντερ Μπαξ καθώς και των υπευθύνων της εκπομπής «ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ», όλες τις ενδεικνυόμενες ποινικές και αστικές ενέργειες ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών και ποινικών Δικαστηρίων για την ανόρθωση, μεταξύ άλλων, της βαρύτατης ηθικής βλάβης την οποία προξένησε η εν λόγω εκπομπή».

Το ΔΣ της ΠΟΕΣΥ προειδοποιεί ότι η ενδεχόμενη δρομολόγηση «ποινικών και αστικών ενεργειών» σε βάρος επαγγελματιών συναδέλφων που κάνουν με βαθύ αίσθημα ευθύνης τη δουλειά τους χωρίς φόβο και χωρίς εξαρτήσεις από κανέναν στην υπηρεσία της ακηδεμόνευτης δημόσιας ενημέρωσης της κοινωνίας, θα αποτελέσει βαρύτατο ατόπημα κατά της ίδιας της ελευθερίας της έκφρασης και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί από το σύνολο του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας.

http://left.gr/news/poesy-aparadekti-logokritiki-paremvasi-apo-tin-ellinikos-hrysoshttp://left.gr/news/poesy-aparadekti-logokritiki-paremvasi-apo-tin-ellinikos-hrysos 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, "Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση 'διανθισμένη' και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας".
Διαβάστε την ανακοίνωση
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) καταγγέλλει ως απαράδεκτη την ανακοίνωση του γραφείου τύπου της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» με αφορμή τη μετάδοση από την Τηλεόραση της ΕΡΤ3, στις 16/9/2015, του πρώτου μέρους μιας δημοσιογραφικής έρευνας-ντοκιμαντέρ με θέμα την εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές, μέσα από την εκπομπή «Αντιδραστήριο».
Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση «διανθισμένη» και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, με στόχο συγκεκριμένο τρόπο προβολής των γεγονότων, υπό την απειλή ποινικοποίησης της διαφορετικής άποψης.
Η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ελληνικός Χρυσός καταλήγει ως εξής: «Γνωστοποιούμε πως επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματός μας προκειμένου να λάβουμε εις βάρος του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ ΑΕ κ.κ. Διονύση Τσακνή και Λάμπη Ταγματάρχη, του Προέδρου και του Γενικού Διευθυντή της ΕΤ-3 κ.κ. Ιωάννη Μυλόπουλου και Αλέξανδρου Κάντερ Μπαξ καθώς και των υπευθύνων της εκπομπής «ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ», όλες τις ενδεικνυόμενες ποινικές και αστικές ενέργειες ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών και ποινικών Δικαστηρίων για την ανόρθωση, μεταξύ άλλων, της βαρύτατης ηθικής βλάβης την οποία προξένησε η εν λόγω εκπομπή».
Το ΔΣ της ΠΟΕΣΥ προειδοποιεί ότι η ενδεχόμενη δρομολόγηση «ποινικών και αστικών ενεργειών» σε βάρος επαγγελματιών συναδέλφων που κάνουν με βαθύ αίσθημα ευθύνης τη δουλειά τους χωρίς φόβο και χωρίς εξαρτήσεις από κανέναν στην υπηρεσία της ακηδεμόνευτης δημόσιας ενημέρωσης της κοινωνίας, θα αποτελέσει βαρύτατο ατόπημα κατά της ίδιας της ελευθερίας της έκφρασης και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί από το σύνολο του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας.
- See more at: http://left.gr/news/poesy-aparadekti-logokritiki-paremvasi-apo-tin-ellinikos-hrysos#sthash.CrdZgsLW.dpuf

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, "Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση 'διανθισμένη' και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας".
Διαβάστε την ανακοίνωση
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) καταγγέλλει ως απαράδεκτη την ανακοίνωση του γραφείου τύπου της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» με αφορμή τη μετάδοση από την Τηλεόραση της ΕΡΤ3, στις 16/9/2015, του πρώτου μέρους μιας δημοσιογραφικής έρευνας-ντοκιμαντέρ με θέμα την εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές, μέσα από την εκπομπή «Αντιδραστήριο».
Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να είναι στην πρωτοπορία ανάδειξης καυτών θεμάτων της ειδησεογραφίας και της ίδιας τη κοινωνίας και δεν υποκύπτει, ως οφείλει, σε οποιαδήποτε λογοκριτή παρέμβαση «διανθισμένη» και με … μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, με στόχο συγκεκριμένο τρόπο προβολής των γεγονότων, υπό την απειλή ποινικοποίησης της διαφορετικής άποψης.
Η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ελληνικός Χρυσός καταλήγει ως εξής: «Γνωστοποιούμε πως επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματός μας προκειμένου να λάβουμε εις βάρος του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ ΑΕ κ.κ. Διονύση Τσακνή και Λάμπη Ταγματάρχη, του Προέδρου και του Γενικού Διευθυντή της ΕΤ-3 κ.κ. Ιωάννη Μυλόπουλου και Αλέξανδρου Κάντερ Μπαξ καθώς και των υπευθύνων της εκπομπής «ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ», όλες τις ενδεικνυόμενες ποινικές και αστικές ενέργειες ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών και ποινικών Δικαστηρίων για την ανόρθωση, μεταξύ άλλων, της βαρύτατης ηθικής βλάβης την οποία προξένησε η εν λόγω εκπομπή».
Το ΔΣ της ΠΟΕΣΥ προειδοποιεί ότι η ενδεχόμενη δρομολόγηση «ποινικών και αστικών ενεργειών» σε βάρος επαγγελματιών συναδέλφων που κάνουν με βαθύ αίσθημα ευθύνης τη δουλειά τους χωρίς φόβο και χωρίς εξαρτήσεις από κανέναν στην υπηρεσία της ακηδεμόνευτης δημόσιας ενημέρωσης της κοινωνίας, θα αποτελέσει βαρύτατο ατόπημα κατά της ίδιας της ελευθερίας της έκφρασης και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί από το σύνολο του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας.
- See more at: http://left.gr/news/poesy-aparadekti-logokritiki-paremvasi-apo-tin-ellinikos-hrysos#sthash.CrdZgsLW.dpuf

Τραμπούκικη επίθεση μεταλλωρύχων στην οικία του παπά της Στρατονίκης

 

Χαλκιδική

Σε μία άνανδρη επίθεση χωρίς προηγούμενο προχώρησαν σήμερα περίπου 50 μεταλλωρύχοι της Eldorado Gold στη Στρατονίκη της Χαλκιδικής ενώ για το συμβάν εκλήθη και η αστυνομία.
Ειδικότερα νωρίτερα περίπου 50 μεταλλωρύχοι με πρωτεργάτη τον πρόεδρο του σωματείου εργατοτεχνιτών στα μεταλλεία Γιώργο Χατζή πολιόρκησαν το σπίτι του παπά της εκκλησίας της Στρατονίκης και έφτασαν στο σημείο να εκτοξεύουν πέτρες και να πυροβολούν στο αέρα. Αιτία για την επίθεση τους το κήρυγμα του πάτερ στην εκκλησία ο οποίος κάλεσε τους δημότες σε "ομόνοια και ειρήνη", γεγονός που εκλήφθηκε από τους μεταλλωρύχους ως επίθεση και μομφή εναντίον τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες στο σημείο εκλήθη η αστυνομία και τα πνεύματα ηρέμησαν. Λίγο αργότερα όμως οι μεταλλωρύχοι επανήλθαν.

Από το http://www.alterthess.gr

Το Συμβούλιο της Επικρατείας και τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική

Η συμβολή του ΤΕΕ Κ. Μακεδονίας στην ιστορική απόφαση αρ. 613/2002 του ΣτΕ

Του Γιάννη Κ. Αικατερινάρη        

αρχιτέκτονα, π. προέδρου του ΤΕΕ/ΤΚΜ

Μια σημαντική απόφαση (αρ. 613/2002) του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) δικαίωσε τους αγώνες των Χαλκιδικιωτών, που προσέφυγαν σ’ αυτό για να προασπίσουν τη γη τους από τους κινδύνους της μεταλλευτικής δραστηριότητας της TVX Gold Inc, μιας εταιρίας Αμερικανικών συμφερόντων με έδρα τον Καναδά. Η απόφαση αυτή αποσαφήνιζε στην πραγματικότητα το παρεξηγημένο νόημα -ιδιαίτερα σήμερα- όρων, όπως «ανάπτυξη», «δημόσια επένδυση», «δημόσιο όφελος» κ.λπ.

Προηγήθηκαν, από τα μέσα του Οκτώβρη του 1997, οι αγώνες των κατοίκων της Ολυμπιάδας που αντέδρασαν δυναμικά όταν η εταιρία προσπάθησε να εγκαταστήσει στο πλυντήριο μετάλλων μεγάλα γεωτρύπανα, χωρίς προηγουμένως να ολοκληρωθεί η μελέτη του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Απαίτησαν και τελικά πέτυχαν -προσωρινά τουλάχιστον- την απομάκρυνσή τους.

 

Στο διάστημα αυτό η κεντρική εξουσία στέκονταν αδιάφορη απέναντι στα αιτήματα των κατοίκων, όπως δυστυχώς συμβαίνει συχνά και επί πολλά χρόνια… Και σαν να μην έφτανε αυτό, αντιμετώπιζε με βίαια μέτρα όσους δικαίως αντιδρούσαν, μέτρα που παρέπεμπαν σε σκληρές εποχές, όταν καταπατούνταν το συνταγματικό «δικαίωμα του συνέρχεσθαι». Επανέφερε νομοθετήματα – φαντάσματα ενός σκληρού παρελθόντος, όπως ήταν το Ν.Δ. 794/ 1971 και το Β.Δ. 168/ 1972 «περί καθορισμού των χώρων όπου απαγορεύεται η πραγματοποίηση συναθροίσεων» και το Β.Δ. 269/ 1972 «περί εγκρίσεως του κανονισμού διαλύσεως δημοσίων συναθροίσεων». Έτσι για να καταστείλει τις κινητοποιήσεις, Εγκατέστησε στην περιοχή μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις από όλη τη Μακεδονία, που παρέμειναν εκεί επί ενάμισι μήνα…

Στις 9 Νοεμβρίου του 1997 η εταιρία επιχείρησε την συνέχιση των εργασιών, με την επαναφορά των γεωτρυπάνων στο χώρο των πλυντηρίων και χωρίς να έχουν τηρηθεί οι απαιτούμενες προϋποθέσεις…. Καθώς οι προσπάθειες διαπραγμάτευσης στελεχών της αυτοδιοίκησης με εκπροσώπους των αρμόδιων Αρχών απέτυχαν, οι κάτοικοι δραστηριοποιήθηκαν και πάλι.  Οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν σ’ ένα κάλεσμα αγώνων, που έφερναν στη μνήμη, των παλαιότερων τουλάχιστον, εισβολή εχθρών…

Οι κάτοικοι ήταν αποφασισμένοι να αντισταθούν στην καταστροφή του περιβάλλοντος και των αγαθών της προικισμένης Χαλκιδικής γης, ήθελαν να τη διατηρήσουν αλώβητη για τις μελλοντικές γενιές, όπως αυτοί την παρέλαβαν από τους πατεράδες τους… Ακολούθησαν συγκρούσεις ανάμεσα στις αστυνομικές δυνάμεις, που χρησιμοποίησαν καπνογόνα, και στους οργισμένους κατοίκους που με άκαμπτη θέληση προάσπιζαν τον τόπο τους.  Όταν οι αστυνομικοί σκορπίστηκαν τα γεωτρύπανα …είχαν πυρποληθεί!

Την άλλη  μέρα, ξημερώματα της 10ης Νοεμβρίου, συνελήφθησαν όσοι αυτοδιοικητικοί της περιοχής πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις. Ανάμεσά τους ο Νίκος Μήτσιου, επί 16 χρόνια Πρόεδρος της Ολυμπιάδας και μετέπειτα δημοτικός σύμβουλος, με τον οποίο είχα τότε, ως πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ, συχνή επικοινωνία ώστε να συμβάλλουμε στην επίλυση των προβλημάτων της αρμοδιότητάς μας. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι ο Ν. Μήτσιου καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 5 χρόνια και 4 μήνες φυλάκιση, γιατί με άλλους κατοίκους της Ολυμπιάδας αντέδρασαν στην εγκατάσταση της μονάδας χρυσού. Αντιστοίχως καταδικάστηκαν τότε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αρναίας Γ. Κοτάκης σε 3 χρόνια φυλάκιση, ο τοπικός σύμβουλος Ολυμπιάδας Δ. Καρακιτσάκης σε 3 χρόνια φυλάκιση, ο Δήμαρχος Ασπροβάλτας Α. Φρατζής σε 15 μήνες φυλάκιση και ορισμένοι άλλοι κάτοικοι της περιοχής.

 

Στη μνήμη των κατοίκων θα παραμείνει άσβεστη η διαταγή του Αστυνομικού Διευθυντή Χαλκιδικής, κατ’ εντολή βεβαίως της τότε κυβέρνησης: «Απαγορεύεται η πραγματοποίηση κάθε δημόσιας σε ανοικτό χώρο συνάθροισης, πορείας, διαδήλωσης κ.λ.π., πεζή ή με οποιοδήποτε τροχαίο μέσο στη διασταύρωση των οδών Στρατωνίου-Σταυρού με οδό Ολυμπιάδας-Βαρβάρας, όπου τα πρόχειρα παραπήγματα (κιόσκια) και στην ευρύτερη περιοχή των κοινοτήτων Ολυμπιάδας- Βαρβάρας, από 00.01 ώρας της 24.11.97 μέχρι 24.00 ώρα της 04.12.97, για αποτροπή σοβαρού κινδύνου της δημόσιας ασφάλειας και απειλής σοβαρής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής στην περιοχή των κοινοτήτων Ολυμπιάδας-Βαρβάρας…».

Οι προσπάθειές ωστόσο των κατοίκων δεν απέβησαν άκαρπες. Δημοσιοποίησαν το πρόβλημά τους και ευαισθητοποίησαν πολλούς συμπολίτες, μέλη και επικεφαλής αρμόδιων φορέων για το δίκιο τους, για τους κινδύνους που εγκυμονούσε μιας τέτοιας κλίμακας μεταλλευτική δραστηριότητα  σε μια τόσο σημαντική για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία, την ιστορία και τον πολιτισμό περιοχή. Το Δεκέμβριο του 1997 αποχώρησαν οι αστυνομικές δυνάμεις και το ΙΓΜΕ παρέδωσε τη μελέτη, την οποία όμως η τότε Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Διαμαντοπούλου θεώρησε ελλιπή και την απέστειλε στην καναδική εταιρεία TVX Gold Inc για την …ολοκλήρωσή της, αλλά και την τελική επιλογή της θέσης εξόρυξης! Ήταν ολοφάνερο πως το ΙΓΜΕ μπήκε ως φορέας στην όλη διαδικασία για να ξεπεραστεί, κατά κάποιο τρόπο, η αντίσταση των κατοίκων…

Μπροστά σ’ αυτά τα γεγονότα το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, τμ. Κεντρικής Μακεδονίας (ΤΕΕ/ΤΚΜ), δεν παρέμεινε αδιάφορο. Ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του θεσμικού του ρόλου, στο καθήκον του ως συμβούλου της Πολιτείας και του πολίτη. Ανάθεσε σε ομάδα εργασίας από  εξειδικευμένους μηχανικούς τη διερεύνηση του ζητήματος, προκειμένου να τεκμηριώσει τη δική του επιστημονική άποψη. Παράλληλα, και προκειμένου να υπάρξει μια ευρύτερη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση για το επίμαχο θέμα των μεταλλείων, έδωσε τη δυνατότητα σε μηχανικούς, σε άλλους επιστήμονες, αλλά και σε εργαζομένους στα μεταλλεία να καταθέσουν τις απόψεις τους στο περιοδικό «ΤΕΧΝΟΓΡΑΦΗΜΑ»[1], το επίσημο δημοσιογραφικό όργανό του.

Ως  εκλεγμένος πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ και κυρίως ως Χαλκιδικιώτης ζούσα από κοντά τον αγώνα των συμπατριωτών μου να προασπίσουν τον τόπο τους. Είχα πρόσθετους λόγους, λοιπόν, να είμαι περισσότερο ευαισθητοποιημένος, αλλά και επιφορτισμένος με πρόσθετες υποχρεώσεις.  Ως υπεύθυνος του «ΤΕΧΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ»  και των Εκδόσεων του Τμήματος μερίμνησα ώστε να υπάρξει σ’ αυτό μια κατατοπιστική και κατά το δυνατόν πολυφωνική αρθρογραφία.

Δύο τεύχη του περιοδικού εκείνης της εποχής αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής. Πέρα από την ενδιαφέρουσα θεματολογία τους, είναι σημαντικό το γεγονός ότι η σχετική με τα μεταλλεία αρθρογραφία, του πρώτου από αυτά, χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό υλικό στην προσφυγή που έκανε στο Συμβούλιο Επικρατείας ο τότε Δήμος Σταγείρων – Ακάνθου. Η απόφαση του ΣτΕ, δικαίωσε τους αγώνες των κατοίκων και σηματοδότησε, στα τέλη του 2001, το τέλος της εταιρίας.

Στο τεύχος 193 της 1ης Μαρτίου 2001, εκτός από το θαυμάσιο  εξώφυλλό του με την κατατοπιστική φωτογραφία της Μαρίας Καδόγλου, ενδιαφέρον για την επιχειρηματολογία τους παρουσίαζαν και τα άρθρα της σελίδας 16 με τους εύστοχους τίτλους: «Γιατί δεν υπάρχει δημόσιο όφελος από την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στη Χαλκιδική» του Χρήστου Ζερεφού, καθηγητή τότε του ΑΠΘ και μετά του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας και «Μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική «Αδρανές τέλμα» – «Τοξική σκέψη» των Γιώργου Κ. Τριανταφυλλίδη, Μηχανικού Μεταλλείων – Μεταλλουργού, Λέκτορα ΠΣΑΠΘ και Σπυρίδωνα Κ. Χατζησπύρου, Χημικού, Λέκτορα ΠΣΑΠΘ.

Στο τεύχος 197 της 1ης Μαΐου 2001, δημοσιεύτηκαν ενδιαφέροντα άρθρα διαφορετικής προσέγγισης ή αν θέλετε και επιστημονικής θεώρησης του ζητήματος: «Μύθοι και πραγματικότητα για το εργοστάσιο χρυσού στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής» του Δ. Δημητριάδη, ΜΜΜ ΕΜΠ, συμβούλου μεταλλουργού TV.X Hellas Α.Ε.» (σελ. 10 και 14), «Μεταλλευτικές δραστηριότητες σε ιστορικό τόπο» του Κώστα Σισμανίδη, αρχαιολόγου ΙΣΤ΄ ΕΠΚΑ, υπευθύνου ανασκαφής Αρχαίων Σταγείρων (σελ. 11),  «Η άποψη των εργαζομένων στα μεταλλεία της Κασσάνδρας» (σελ. 11), «Ανάδειξη Αρχαίων Σταγείρων», επιμέλεια Γιάννη Γιαννάκη και Μαργαρίτας Βυζαντιάδου, αρχιτεκτόνων (σελ. 12 και 13), «Χαλκιδική, πέντε αιώνες πριν. Μια περιγραφή εφαρμογής των αρχών της αειφορίας στη μεταλλουργία» του Γιάννη Κ. Αικατερινάρη, αρχιτέκτονα, προέδρου του ΤΕΕ/ΤΚΜ (σελ. 15) και τέλος, στην ίδια σελίδα, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με τίτλο «Σταματά η εγκατάσταση και η λειτουργία της μεταλλουργίας χρυσού».

Στις αρχές του 2002 η δικηγόρος κ. Χαροκόπου, επικεφαλής ομάδας νομικών που υποστήριξε την προσφυγή του Δήμου Σταγείρων – Ακάνθου στο ΣΤΕ, με την οποία το προηγούμενο διάστημα είχα συχνή επικοινωνία, μου έστειλε το ακόλουθο χαρμόσυνο μήνυμα: «Κύριε Αικατερινάρη σας στέλνω τις σημειώσεις από την απόφαση 613/2002 της ολομελείας του ΣτΕ για την ακύρωση της εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων (και βέβαια, της συναφούς προεγκρίσεως χωροθετήσεως). Η απόφαση 614/2002 αφορά την ακύρωση των αδειών για την διάνοιξη δασικών οδών και η 615/2002 αφορά την ακύρωση της εγκρίσεως του Υπ. Πολιτισμού για την διενέργεια των έργων μεταλλουργίας χρυσού δίπλα στις αρχαιότητες.

Φιλικά                                                                                                                                               Τζελίκα Χαροκόπου»

Σταχυολογώ ορισμένα αποσπάσματα με στοιχεία στήριξης από το σκεπτικό αυτής της απόφασης της ολομελείας του ΣτΕ, που πάρθηκε με ψήφους  20 υπέρ της ακύρωσης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και 7 κατά… Επισημαίνονταν σ’ αυτή οι κίνδυνοι που ελλόχευαν από μια μεταλλευτική δραστηριότητα μεγάλης κλίμακας: «οι επιπτώσεις του έργου στη φύση εμφανίζονται στην μελέτη αμελητέες, …ενώ οι επιπτώσεις στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον της περιοχής και στην εθνική οικονομία… αλλά και σημαντικό μέρος της δασικής βλαστήσεως θα καταστραφεί, χωρίς δυνατότητα αποκαταστάσεως και ότι δεν πρόκειται για κάποια μορφή  αναστρέψιμης υποβαθμίσεως αλλά για τον οριστικό αφανισμό της… θα πρέπει να αποκλεισθούν κατασκευαστικές αστοχίες και να ληφθεί υπ’ όψιν ότι η ευρύτερη περιοχή του έργου γειτνιάζει με την εξαιρετικώς σεισμογενή περιοχή… Η περιοχή είναι επικίνδυνη για πυρκαΐά και μια ενδεχόμενη καταστροφή της βλάστησης θα προκαλέσει αύξηση της επιφανειακής απορροής υδάτων τα οποία θα μειώνουν την χωρητικότητα της λίμνης τελμάτων. Ο παράγων αυτός δεν φαίνεται να λαμβάνεται υπ’ όψιν στην μελέτη και θα πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ως προς την ασφάλεια του συστήματος διαχείρισης των τελμάτων στο διηνεκές διότι δεν είναι λίγα τα ατυχήματα από μεγάλες διαρροές τοξικών αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας χρυσού. (…)

Η στάθμιση μεταξύ του προσδοκωμένου οφέλους από την εκτέλεση του έργου και της επαπειλούμενης βλάβης στο φυσικό περιβάλλον από την κατασκευή και λειτουργία είναι πλημμελής και παραβιάζει την αρχή της βιωσίμου αναπτύξεως. Επειδή το αναλισκόμενο για την κατασκευή του έργου φυσικό κεφάλαιο (δασικές εκτάσεις, ύδατα, χώρος) είναι -εν όψει της επιλεγείσης μεθόδου εξαγωγής του χρυσού- δυσανάλογο σε σχέση με το προσδοκώμενο όφελος από την εισαγωγή στην χώρα νέα τεχνολογία για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου.

Επομένως, η προσβαλλομένη πράξη ως αντίθετη στον νόμο και το Σύνταγμα είναι μη νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί για το λόγο αυτό… Να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση. Να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη. Να απορριφθούν οι παρεμβάσεις».

Διαβάζοντας κανείς αυτή την απόφαση εύκολα μπορεί να αναρωτηθεί: Τί μπορεί να άλλαξε εν τω μεταξύ ως προς την αναγκαιότητα και τους όρους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και κατοχύρωσης των άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων της περιοχής, από μια ομοειδή μεταλλευτική δραστηριότητα;

Τελικό συμπέρασμα: Τίποτε σ’ αυτή τη ζωή δεν χαρίζεται. Όλα κατακτώνται με κόπους κι αγώνες!

[1] Για το περιοδικό «ΤΕΧΝΟΓΡΑΦΗΜΑ» ο έγκριτος δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης έγραψε εκείνη την εποχή εγκωμιαστικά σχόλια στη εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».

Από το blog Ερανιστής.